Թարգմանելիություն և բանաստեղծություն
Էության// Եւ անկման միջեւ// Ստվերն է ընկնում Թ․ Ս․ Էլիոթ, «Սնամեջ մարդիկ» Պոեզիան այն է, ինչ կորչում է թարգմանելիս։ Ռոբերտ Ֆրոստի բանավոր
Էության// Եւ անկման միջեւ// Ստվերն է ընկնում Թ․ Ս․ Էլիոթ, «Սնամեջ մարդիկ» Պոեզիան այն է, ինչ կորչում է թարգմանելիս։ Ռոբերտ Ֆրոստի բանավոր
Մարտի 20-ին Գենտում տեղի ունեցավ ճապոնացի ռեժիսոր Շիգերու Յոշիդայի «Ինդիգոյի երանգները» ֆիլմի պրեմիերան։ Ֆիլմը մարդկանց մասին է, որոնք զբաղվում են բույսերից կտորեղենի կապույտ ներկի արտադրությամբ։ Ավանդույթն ունի հազարամյա պատմություն, և վարպետները աշխատանքի զգալի մասը հիմա էլ անում են ձեռքով։ Ներկի հոտից, համից
Ամենաանլուծելի հանելուկը «Ես»-ն է։ Ի՞նչ է այն։ Այսպիսի անալոգիաներ — մարդկային ուղեղի նմանությամբ, նեյրոնների կծիկների ու շղթաների գործողությունները վերլուծելով ու պատճենահանելով, հիմա զբաղված են արհեստական բանականություն զարգացնելով , բայց ընդհակառակն՝ հենց ուղեղի գործողությունները կարող են ինչ-որ չափով ճանաչվել համակարգիչի պրոցեսորի «վարքով»։
Տերունական աղոթքում ասված է․ «Եկեսցէ արքայություն քո․․․», այսինքն՝ Տիրոջ արքայությունը դեռևս իրականանալիք մի բան է՝ Նրա հազարամյա թագավորությունն Ահեղ Դատաստանից հետո։ Մինչ այդ, ըստ 18-րդ դարի շվեդ աստվածաբան Էմանուել Սվեդենբորգի, առկա է և գոյություն է ունենալու գոյի երեք ոլորտ՝ երկինք (մարդ-հրեշտակների
Հայերենի սովորական շարադասությունը հետևյալն է․ ենթական նախորդում է ստորոգյալին, գոյականական անդամների լրացումները նախադաս են, ստորոգյալից հետո են դրվում հիմնականում խնդիրները, իսկ ստորոգյալից առաջ՝ պարագաները։ Այսպես՝ հետադաս դիրք են ունենում՝ Նախադաս դիրք են ունենում՝ Այս անդամներից յուրաքանչյուրի սովորական դիրքը փոխելով (շրջուն շարադասություն)՝ մենք նախադասության
Լեզվական երևույթները մեկնաբանելիս և համակարգելիս գիտությունը հենվում է տրամաբանական մտածողության և ըստ այդմ բացահայտված որոշակի օրինաչափությունների վրա։ Սակայն ցանկացած լեզվում շատ են նաև բացառությունները` շեղումները վերոնշյալ օրինաչափություններից։ Բացառությունների «օրինականացման» հիմքում արդեն այլ պատճառներ են լինում, ասենք՝ ինչ-որ մասնավոր «հանգամանք», որն իր հերթին հարստացնում
Ահա քեզ կրող երկու միաբանԱնանջատելի ոտներիդ վրաՀրեշտակաձև դու կառուցվեցիր,Որ միշտ կրկնաբարձ, վերասլացիկ քո բազուկներով,Ասես թևավոր, թռիչքով միայնԵրկիրն հայրենի դիտես բարձունքից.Ո՜վ հիմար, հապա ինչո՞ւ կամովին գետնին կորացարՈւ միշտ երկրային հոգսերով տարված՝Անապատական վայրի ցիռերի կարգը դասվեցիր։ Գրիգոր Նարեկացի Երբ ասվում է, թե մարդն ստեղծվեց Աստծո
(Սկիզբը՝ այստեղ) Արեւագալ Գրականութեան եւ արուեստի պարբերաթերթ (1937–1939 թթ., Աթենք, խմբագիր՝ Գեւորգ Կատվարենց)[1]: «Արեւագալի» համարներից «Արեւագալը» միակ պարբերականն է, որ ունեցել է բացառապես գրական, մշակութային ուղղվածություն, անգամ հակադրվել է մյուս պարբերականների որդեգրած քաղաքական հակումներին: «Արեւագալի» խմբագրակազմը պարբերականը կոչել է «Պատվանդան», և 1937 թվականի